Cytujemy za portalem Urzędu Miasta Warszawy:
Po wojnie z 260 kamienic Starego Miasta ocalało sześć. Ogromna skala zniszczeń rodziła wątpliwości w sens jego odbudowy. Jednak ówczesne władze postanowiły zrekonstruować Starówkę i odgruzowywanie zaczęło się w 1949 r.
Wywózka gruzów i przygotowywanie terenu pod nowe domy rozpoczęto cztery lata po wojnie. Warszawiacy przy oczyszczaniu pracowali społecznie, zaangażowani i entuzjastyczni. Odnalezione w ruinach ocalałe fragmenty kamieniarki i kowalstwa artystycznego z domów powstałych na przestrzeni od XV do XIX w., segregowano w celu późniejszego wykorzystania. Mury, elewacje i fragmenty sklepień zabezpieczano niezależnie od ich stanu technicznego. Jeszcze przed zakończeniem odgruzowywania, w obszarze Starego Miasta udało się zrekonstruować pierwsze kamienice i kościoły. Prace odbywały się pod kierunkiem Jana Zachwatowicza.
22 lipca 1953 r. odbyło się oficjalne zakończenie pierwszego etapu odbudowy Starego Miasta. Zrekonstruowany Rynek Starego Miasta wraz z dojściem do ul. Piwnej i Zapiecek, nazwano Traktem Starej Warszawy.
W lipcu 1954 r. oddano drugi etap robót, finalizujący powstanie Traktu. Dostępny był już wówczas obszar od placu Zamkowego do ul. Konwiktorskiej.
Trzy lata później, w 1957 r. zakończono prace na położonym przy Trakcie Rynku Nowego Miasta.
